Ik ga er op Kreta extra vroeg voor zitten. Ik wil het dagelijkse ritueel per se met eigen ogen zien. Rond zeven uur sluipen de notoire zon-verslaafden massaal uit hun vakantieholen. Schichtig kijken ze om zich heen en knikken naar elkaar. Ons kent ons. Ik heb het over de horde ‘handdoeken-leggers.’ Uit alle hoeken en gaten zwermen ze met stapels badlakens in de richting van het strand en de zwembaden van het Griekse resort. Sommigen zijn de schaamte voorbij en rennen om niet te laat te komen. Hun eindstation is de plek waar de strandstoelen staan. Als ze daar aankomen werpen ze de badhanddoeken als lasso’s over de ligbedden. Hebbes! De buit is binnen! De ‘badstof vlaggen’ zijn geplant. Binnen een paar seconden is de ‘bezetting’ een feit. Het is de Triumph des Willens! Für Frau, Volk und Vaterland! De mens is een territoriaal dier.
Sommigen leggen voor de vorm een opengeslagen boek of een flesje zonnebrandolie op de zittingen van de strandstoelen. De luxe ligbedden zijn nu voor de rest van de dag ‘geclaimd.’ Of de bezetters er wel of niet op gaan liggen maakt geen moer uit. Sommige stoelen staan urenlang leeg. Gek genoeg haalt geen hond het in z’n hoofd om op die handdoeken te gaan zitten of om ze weg te halen. Dat doe je niet. Blond en ik ook niet. Maar we hebben ook geen zin om aan die malle ‘Teutoonse Slag om de Strandstoel’ mee te doen. Als beteuterde statushouders staan we op de plaats delict. Alle stoelen zijn bezet. We zijn aangewezen op een plekje zand aan de rand van het strand. Wel lekker rustig. Ons maak je de pis niet lauw.
Maar er is nieuws! Die vermaledijde handdoekenleggers zijn door een Duitse rechter kalltgestelt. Een toerist tikte voor zijn gezin 7200 euro’s af voor een verblijf in een vakantiepark op het Griekse eiland Kos. Het park wemelde van de zwembaden en dat had de doorslag gegeven. Maar aan de rand van die bassins was geen beschikbare strandstoel te bekennen. Die waren vooraf ‘gereserveerd’ door andere vakantiegangers. Uli zat met z’n trits jonge Hunnen op zijn zwembroek-billen te rillen op het koude beton. Hij belde naar een medewerker van het reisbureau maar die gaf geen sjoege. Herr Uli pikte het niet en sleepte de touroperator voor de rechter. Hij vond dat de organisatie verantwoordelijk was voor de handdoekenterreur. De rechter gaf hem gelijk: de reisgigant moest hem een deel van de reissom terugbetalen.
Er zijn namelijk wel regels tegen het ‘opeisen’ van ligstoelen, maar die worden zelden gehandhaafd. Touroperators moeten de hotelleiding er dan op aanspreken, maar dat doen ze niet. Foutje bedankt, want dat kost de reisorganisatie nu 990 euro’s. Verdammt nochmal! ‘Handdoekie leggen, niemand zeggen!’ is nu hopelijk passé. “De uitspraak is ook voor Nederlandse vakantiegangers van belang,” meldt dagblad Trouw. Lieve strandstoel-toerist, knoop deze boodschap goed in je oren, jullie hebben recht op dat ligbed.
Pff, waar gaat dit over? Op het vliegveld van Heraklion staan we in de rij achter een landgenoot die een tattoo op zijn arm heeft met de tekst: Life is a fucking movie. Hij heeft gelijk. Een Italiaanse Airbus rolt op de startbaan voorbij. Op de zijkant staat geschreven: ‘Mamma! Arrivo subito!’ (Mamma, ik kom er zó aan.) Ergens in de handbagage van een passagier begint een elektrische tandenborstel te knorren. “Tandenborstel?” vraagt zijn vrouw met een zalige glimlach. Heerlijke humor. Schiphol is een geoliede machine. Ik ben gelijk bij de les als ik op de muur van de bagagehal lees: ‘Yes, we eat fish with our hands, you should try our fresh herring!’ (Ja, we eten vis met onze handen, u zou onze verse haring eens moeten proberen.) Ik kan geen betere slogan verzinnen. Oost west, thuis best!
Bij thuiskomst lees ik in de courant dat twee moeders uit Stadskanaal hun kinderen op een middeleeuwse manier hebben gemarteld en mishandeld. Daarna is er ‘maatschappelijke onrust’ ontstaan. Joepie! Onvrede is er ook in Loosdrecht waar brand wordt gesticht in een tijdelijke noodopvang voor asielzoekers die zelf óók in het gebouw zijn. Dat zal ze verdomme leren! Hier een beetje komen potverteren!? Raus! Schnell!!
Het in Israël geboren Tweede Kamerlid Gidi Markuszower zegt in een interview dat ‘Nederland’ Palestijnse vluchtelingen moet tegenhouden met ‘nóg meer geweld dan waar ze vandaan komen.’ Die Gazanen zijn natuurlijk ook niks gewend. Als de interviewer vraagt of ‘Nederland’ dan misschien op de Palestijnen moet gaan schieten, lispelt Markuszower: “Met geweld, ja! Met maximaal geweld!” Bloed aan de paal! Magistraal! Applaus!
In mijn hoofd hoor ik het gestamp van de groeiende groep bruinhemden die luid schreeuwend in de richting van onze grens marcheert. Ik hoor die tergend zijïge stem van Gidi M.: “Vorwärts!” Die aalgladde ‘handdoekenlegger’ weet precies wat ons volk nodig heeft! We zijn weer thuis en dat voelt zó vertrouwd!
JAAP VAN DEURZEN