Natuurlijk hink-stap-struikel ik door een bos waar flink wordt gekapt. Sterker nog, ik zie de giganten om me heen bij bosjes wegvallen. Sommige passanten hebben aanzienlijk minder jaarringen dan ik. Zelf hobbel ik nog als een jong veulen door de wei. Tenminste dat beeld ik me in. Afgelopen week hielden Blond en ik een etentje voor vrienden. Ik was de oudste, maar geen mens had het door. Toch kan het leven zomaar opeens voorbij zijn. Dat zien we helaas regelmatig gebeuren. Ons belegen motto van de week is dan ook: pluk de dag en maak er een feestje van. Tot zover deze geestverruimende inleiding.
Onze gasten zweven wat leeftijd betreft in de Twilight Zone van hun bestaan. Ze zijn tussen de zestig en schijndood. Ze hebben illustere bijnamen zoals: de Neus en Krullenbol, de Magnaat en Kaat, en de Zigeunerin en de Paparazzo. Die laatste gedogen we. We hebben hem wel bevolen om niet stiekem te gaan zitten fotograferen. Hij heeft er een handje van om confronterende foto’s op sociale media te publiceren. Dat willen we niet.
Dat is nog eens een gezellig etentje geweest, zult u denken. Houd je nog wel vrienden over als je ze zulke bizarre bijnamen geeft? Ja sorry, die afwijking hebben we nu eenmaal. Ik moet eerlijk bekennen dat sommigen aan tafel niet eens weten wat hun schuilnaam is. Ik heb ook geen idee hoe ze míj́ noemen in dit historische jeneverstadje. De nom de guerre van vrouwlief heb ik jaren geleden al gemunt: Blond.
Ze heeft me erop uitgestuurd om proviand in te slaan. De delicatessen komen uit alle windstreken. Wijn uit Chili, bier uit Zoeterwoude, moussaka uit Griekenland, kaas uit Frankrijk, rauwe pata negra ham uit Spanje en haring uit alle noordelijke zeeën. Wat een weelde. De volgende zeven uur zitten we op houten caféstoelen aan tafel en bespreken we de situatie in de wereld. Natuurlijk komen we niet om de oorlog in het Midden-Oosten heen.
We vragen ons af wat de plannen zijn van de grote Oranje Roerganger in de Verenigde Staten en zijn zilvergrijze acoliet in Israël? We hebben geen flauw idee waarom hij die oorlog is begonnen en hoelang die nog gaat duren. Gek genoeg laten we geen traan om de geestelijk gestoorde of gestoorde geestelijke heer Khamenei. Als je je eigen volk zo beestachtig afslacht hoef je in Weesp niet op sympathie te rekenen. Maar linksom of rechtsom vallen er nu óók veel burgerslachtoffers.
Opeens flitsen de beelden van de vers gedolven graven in de Iraanse stad Minab op mijn netvlies. Daar is een school aan gort gebombardeerd. Er zouden bij de actie ruim honderd kinderen zijn gedood. Ik hoor de wanhoopskreten bij War Child. Weer worden onschuldige kinderen het slachtoffer van de waanzin van volwassenen. De contouren van hun graven zijn met krijtstrepen op de harde zandgrond getekend. Met grote grijpers worden de graven gegraven. De luchtfoto lijkt op een ouderwetse ponskaart. Dat was zo’n kartonnen kaartje vol gaatjes dat stamt uit de prehistorie van de geautomatiseerde informatieverwerking.
Opeens krijg ik spontaan hartkloppingen bij de gedachte dat een briljante hoofdredacteur me belt en vraagt of ik naar Iran wil afreizen. Ik zeg volmondig ja! Er wordt daar geschiedenis geschreven. Daar wil ik bij zijn, hoe krankzinnig dat ook klinkt. Dat zal ook wel een afwijking zijn.
Gespreksleider Blond wil het gezellig houden en schakelt over op ander nieuws. Gelijk heeft ze. De oorlog in het Midden-Oosten wordt fluks de-ver-van-ons-bed-show. (Tot straks de gasrekening komt natuurlijk, maar dat zien we dan wel weer.)
De middag vliegt voorbij. Schuddebuikend sluiten we de bijeenkomst af met de rel rond het plan van de Dienst Justitiële Inrichtingen om gevangenen tablets te geven. Die arme sloebers zouden veel te lang in hun cel zitten en zich rot vervelen. Dat komt omdat er te weinig bewakers zijn om ze in de gaten te houden. De bankrovers en zedendelinquenten komen dus niet aan ontspanning toe. Dat is je reinste tortuur. Dit zijn de middeleeuwen niet!
In het eisenpakket van de DJI staat dat er films, muziek, cursussen en games op de tablets moeten staan. En ook softporno ten behoeve van ‘de seksuele gezondheid’ van de gevangenen. Dat zijn over het algemeen jonge gezonde kerels die aan hun trekken willen komen. Hoe de softporno voor vrouwen vormgegeven moet worden zal iedereen blijkbaar worst wezen.
Sommige Tweede Kamerleden staan te stuiteren van woede. SGP-voorman Chris Stoffer moet gelijk aan de beademing als hij de plannen over softporno hoort. “Geen Holland Hilton!” brult iemand. “Mensen die zich goed gedragen krijgen ook geen tablet van de overheid!” Een ander vraagt zich af wat er mis is met een boek? In geval van ongeletterdheid is de stripserie over antiheld Joop Klepzeiker misschien een goed alternatief. Ik doe maar een gooi. De avond valt. Het was een heerlijke dag. De Magnaat en Kaat gaan als laatsten de deur uit en hij roept tipsy: “Het was weer gezellig ouwe Jeneverneus, volgende keer bij mij!”
JAAP VAN DEURZEN