VROEGÂH
“Dooiefonds!” zegt de lijkbleke man toonloos, alsof hij levensmoe is. De boomlange bode van de begrafenisverzekering draagt een pikzwarte, stoffen pijp om zijn magere lijf. Hij vist een stempelboekje uit zijn tas. Ik sta nog in de kinderschoenen, maar mijn ouders sparen nu al om me later fatsoenlijk onder de groene zoden te krijgen. “Ma, […]